Leren

Hoe leren mensen, persoonlijk en professioneel? Wat doet ieder mens, team of organisatie om de eigen ontwikkeling in beweging te brengen en te houden? Durven mensen, ook in het werk, privé verantwoordelijkheid te nemen voor eigen keuzes en richting in het leven? Hoe ontdekken mensen de kunst van het leven en werken?

Professioneel leren en werken.

Een antwoord wordt gevonden in de uitdagingen die deze vragen oproepen. Voor elk mens, team of organisatie geldt dat een uitdaging uitzicht biedt op een nieuwe weg of oplossingen. Ze helpen bij het bepalen van een eigen koers in het leven, een nieuwe fase in een team of een noodzakelijke organisatieverandering!

Organisatie leren en werken.

Ieder mens, team of organisatie leert, altijd in wisselwerking met anderen en in een dynamische omgeving. Het leren gaat gepaard met moeite, oefening, inspanning, talent, relativering, geduld en genieten. Bureau Ben Venneman ondersteunt en inspireert klanten bij het leren, vernieuwen en veranderen.

Wijk en leren

Een nieuw gebied van leren gaat zijn weg vinden in wijken, buurten, waar burgers en professionals en lokale overheid samenwerken en leren hoe tot zelfgemaakte oplossingen te komen, initiatieven om te zetten in duurzame vormen van samenwerking en een overheid die zich daaraan heeft aangepast. Bureau Ben Venneman is volop aan de slag in wijken om, samen met partners en organisaties nieuwe vormen van ‘burgerleren’ te ontwikkelen en te borgen.

Leren en ontwikkeling

Hoe leert een mens, een groep mensen of een organisatie? Wat is het doel van leren? Is het leren gericht op de toekomst, de lange termijn of het heden? Wat de condities die  het leren optimaal stimuleren? Boeiende vragen die beantwoord worden in projecten en opdrachten van Bureau Ben Venneman.

Mijn stelling is dat leren altijd gebaseerd is op de mogelijkheden van mens, organisatie of wijk. Wat ik door de jaren heen heb ontdekt is dat veel leren uit gaat van een doel. Het kan dan gaan om de vraag: ik wil beter worden in mijn werk, het team wil de samenwerking optimaliseren, we streven naar de lerende organisatie of hoe ontwikkelen we eigen kracht van mensen. Het nastreven van een doel is op zichzelf goed. Maar het leren zelf zou ik willen benaderen met het beeld van ademhalen.

Leren is net zo vanzelfsprekend als ademhalen, een voortdurend aanwezig proces.  Het stopt niet als een doel is behaald. De aandacht gaat niet uit naar wat er moet komen of nastreeft, maar naar het leerproces zelf. Om vernieuwingen veranderingen of transities te ondersteunen is het belangrijk om de vraag te beantwoorden hoe er geleerd wordt door een persoon, een groep mensen of een organisatie; welke patronen van leren zijn er, waar wordt geleerd, wat wordt er geleerd, wat werkt wel en wat niet?

Geïnspireerd door John Dewey’s filosofie van het pragmatisme, de stroming van positieve psychologie  van de pioniers  Martin Seligman en Mihaly Csikszentmihalyi, de capabilitybenadering van filosofe Martha Nussbaum en de Spaanse filosoof Fernando Savater hanteer ik het  uitgangspunt dat er geen ‘beste manier’ van leren is. Het leren is afhankelijk van het type primaire proces, de cultuur, de structuur, de context, individueel, groep of organisatie enzovoort. Of ik nu werk vanuit een organisatievraagstuk, een teamvraagstuk of individuele leervragen in een organisatie, telkens stel ik vast dat er al wordt geleerd, maar niet altijd met succes of volgens verwachtingen.

Het aangrijpingspunt in het leren is het heden, de ervaring! De ervaring die elk mens, groep mensen of een organisatie heeft als een wezen dat voortdurend in interactie en transactie is met zijn omgeving. Leren heeft daarin een dubbele betekenis: door te handelen in de ervaring brengt een persoon, een team of organisatie een verandering aan in zijn omgeving, maar ondergaat hij ook zelf de gevolgen van de verandering.

Leren kan nooit zonder de sociale dimensie van het menselijk denken en doen. Het menselijk bestaan is in essentie onzeker. We weten vaak niet wat er gaat gebeuren en zijn de hele tijd bezig om al improviserend onze behoeften te bevredigen. Het menselijk denken wordt gebruikt om een onduidelijke of onveilige situatie te veranderen in een situatie die overzichtelijk en veilig is. De mens leer zo elke dag weer, verwerft kennis  om meer controle te krijgen over zijn wereld. Kennis die van nut is en mensen helpt om creatief om te gaan met alledaagse vraagstukken, op individueel, gezin, organisatie of samenlevingsniveau. Het belangrijkste element van menselijk gedrag is sociale interactie, het contact met andere mensen, het opgenomen worden in een grote sociaal geheel. De sociale interactie vindt vooral plaats door middel van taal, daarmee wordt aan ieder mens een geheel aan betekenissen gegeven om te kunnen communiceren; verbaal en non-verbaal. Communicatie is in feite de meest kenmerkende vorm van menselijk gedrag. Want een mens kan zijn ervaringen, ideeën, meningen en waarde delen met zijn medemensen.

Leren, gedrag en communicatie zijn de drie begrippen die naar mijn mening in samenhang met elkaar en in een bepaalde context van belang zijn om uitspraken te doen over het organiseren van het leren, individueel, in groepen, in organisaties en in de samenleving.

 

Written by

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Etiam libero diam, elementum eget porttitor at, tincidunt at nulla.